şiirler

	*Erzurum sevdası şiirleri*
	Bu şiirler ilk defa Erzurum Sevdası Dergisinde yayınlandılar	Değerli Okurlarımız Sizde Eserlerinizi Gönderiniz
	Bir He Desen Duman çığir başımdan Uyku girmir gözüme Elim, ayağım esir Aklıma sen gelende Sandım deli olirem Seni düşünirem Üşirem... Köşelerde saklanirem Ah sen varya sen Bir he desen Telli turna gibiyem Canımdan ayrılmışam Şaşırmışam galmışam Ne ötirem ne tütirem Serseri mayın gibiyem Ne edim bilmirem İpi gırmış uçurtma gibiyem Gafa salliram Ah sen varya sen Bir he desen Gehveye gidirem Tavla oynirem Eyde zar tutiram Hep yek lazım olanda Seni niyetlirem Atiram Hep yek gelir Gülirem Ah sen varya sen Bir he desen Sırt üsti yatiram Gög'e bağiram Gargaların pisliğinden gorhirem Elimde bir deste papatya Sevdamıza bağirem Sevir sevmir sevir sevmir Yolirem yolirem Seviri bulamirem Ah sen varya sen Bir he desen Anam bağir halıma Dümsük vurir dalıma Ula oğul ne oldi Sararirsen solirsen İnce hestelığmi olirsen Bişe diyemirem yere bağirem Ceryan gözlüm Ah sen varya sen Bir he desen Dussuz helva gibiyem Dağılmışam galmışam Ona olan sevdamı Aya güne salmışam Sense heç tınmirsen Daş gibi durirsen Selam bile vermirsen Gorhirem diyemirem Sevgimi söyliyemirem Ah sen varya sen Bir he desen Hüseyin KOTAN BAYRAĞIM Ali GÜVEN Vurulmuşum ay yıldızla kan kırmızı rengine Değişmem seni asla dünyadaki en zengine Bağımsızlığımın sembolüsün seninle koşuyorum engine Dalgalan da seyredeyim seni nazlı bayrağım Bir sevda oldun bağrıma bastım seni Hıçkırdım ağladım odama astım seni Her gün karşına geçip selamladım seni Dalgalan da seyredeyim seni nazlı bayrağım Bedenim seninle huzuru buluyor Sana bakınca gözlerim doluyor Maziye daldıkça içim hep yanıyor Dalgalan da seyredeyim seni nazlı bayrağım Göğsümün üzerine seni nakış nakış dikmişim Kıbrıs’ta en önlerde elde bayrak görmüşüm Okulda okurken ilk önce seni yazmışım Dalgalan da seyredeyim seni nazlı bayrağım Düğün alaylarının vazgeçilmezi sensin Şehit cenazesinin kefeni yine sensin Bendesin inan ki ta benim bedenimdesin Dalgalan da seyredeyim seni nazlı bayrağım Uğruna şarkılar söylendi gamlı bayrağım Yolunda şehitler oldu dertli bayrağım Gaziler sana baktı ağladı, şanlı bayrağım Dalgalan, dalgalan da seyredeyim seni nazlı bayrağım Erzurum sevdası Mart Sayısından bir sayfa KAR Bembeyaz kelebekler uçuşuyor Sokak lambalarından kaldırımlara Taçlar oluşuyor başlarda İnci oluyor çamlarda Sızı oluyor yüreklerde Ellerin memleketinde kar yağdıkça Çocuklar şenlenir Koca koca kardan adamlar yapar Kartopu oynarlar şen şakrak Bizim ellerede kar yağdıkça Çocuklar üşür çocuklar öksürür Çocuklar titrer Anaların babalarında yüreği sızlar İsmail Hakkı KAVURMACI	HAŞİİZÂDE HACI ALİ EFENDİ HZ. (HACI HAŞIL HZ.) Gün dönümü başladı, DUTCU’da duruyorum Âlem bir başka âlem, demini sürüyorum Sağ tarafımda zarif kubbeli bir türbe Özenle seçilmiş en yüksek yerde HAŞİİ ZÂDE HACI ALİ EFENDİ Devrinin şanlı kâdiri halifesi Aşk ve gönül adamı Naz makamının sultanı “Emrine uyan eyle, HABİB’in seven eyle Mağfiret ihsan eyle, benim güzel ALLAH’ım” Dokuz yıl prangada yaşadı KÂBE’ye de, şeyhinede ayak uzatmadı İlim ve irfan ehli Aleni alan, aleni satan heybetti Arap bacı, Mehmet baba dönemi Kerâmetleri açık aleni Eyri olan bacadan Dümdüz çıkardı duman Say ve gayret yolunda dağdı Meyveli, çok güzel bir bağdı “Sevdanı çeken eyle, boynunu büken eyle Göz yaşı döken eyle, benim güzel ALLAH’ım” Nefsinden gayrı yoktur düşmanı Oydu devrinin gönül sultanı Temiz olan temizdir, diğerlerini isterdi İnsanların üstüne hemen gitmezdi Hiddet yok, şiddet yok, teslimiyet Şeyh MEHMET ŞAKİR efendiden almıştı icazeti Rahat yok, kolay yok, çile ağır Nadanların sözüne kulakları hep sağır “Fikrimi daim eyle, zikrimi daim eyle Şükrümü daim eyle, benim güzel ALLAH’ım” HAK’tan başka her şey delâlettir En büyük düşmanı cehalettir Kestiği her lokma helaldı Sultan ABDULHAMİT HAN Hz. İrtibatı vardı Dünya ahiretin tarlasıdır Cezada, mükafatta kişiye bağlıdır Arpa eken arpa, buğday eken buğday biçer Temiz yaşayan iman ile göçer “Aşkına dalan eyle, muhabbet bulan eyle Affını uman eyle, benim güzel ALLAH’ım” Nimetlere şükreder müsibete, sabrederdi Gaflete düştüğünde hemen gusul ederdi. Ufukları gözleri, HABİBİ çok özledi Dertliye derman arar, garipleri severdi Akibetinden çok korkardı, Sararırdı, solardı ağlardı Yemeği azalt kelâmı kısalt RESULÜ EKREME herdem getir selâvat İtaat ilahi bir kaledir HAŞİ ALLAH’tan çok korkan demektir Lisanlara el atar sustururdu Akmayan çeşmeleri akıtır, coştururdu Günahın sonu ateştir İşin başıda sonuda ALLAH’ı sevmektir “Garibe yoldaş eyle, mazluma kardeş eyle Pîrime haldaş eyle, benim güzell ALLAH’ım. Sireti güzel, sûreti güzel sözler lâtif Uykusu az, hüznü çok bedeni hafif “Siretim güzel eyle, suretim güzel eyle Doslarına dost eyle, benim güzel ALLAH’ım” Sarhoşların narasından hallenir HAŞİİZÂDE Keşişlerin cümlesi iman etti, demircilerde Bol yağmurlu buluttu Halkın dertlerine umuttu RABBİ’ne iltica eder Hasta gelen sağ gider “Dertliye derman eyle, borçluya ferman eyle Talibe ihsan eyle, benim güzel ALLAH’ım” Bismillah kalplerin miracıdır Zikir kalplerin cilasıdır ALLAH’a boyun eğer, ona tevekkül ederdi Eğri dalın gölgesi düz olmazki derdi Ufukta son ışıklar, DUTCU’da kayboluyordu HACI HAŞIL İBRAHİM HAKKI Hz. oğul torunuydu Uyuşmuş dizlerimle el açtım ağlıyorum Üveysilerin gönlü ile sana yalvarıyorum Benim güzel ALLAH’ım Seni bilenlerden eyle Seni bulanlardan eyle Seni sevenlerden eyle Benim güzel ALLAH’ım Haşiiye rahmet et GEYLANİ’ye yoldaş et Üveyslerle haldaş et Benim güzel ALLAH’ım. 13.10.1998 Hüseyin KOTAN Benim Memleketim Her kış mevsiminde Kar üşür geceleri Sevdalılar şehrinde Benim memleketimde Ve canhıraş bir teganni yükselir Erzurum dağları kar ile boran Kar üşür geceleri Titreyen bir çocuk sesinde Benim memleketimde Ve soğuklar ırmak olur uzanır Beyaz bir yorgan kaplar yürekleri Gariplerin yorgun ensesinde Kar üşür geceleri Dağlarına umut yağar Benim memleketimde Göç eder beyinleri Ve soğuktan kırışır zihinleri Yırtar perdeleri Güler hayallerinde Kar üşür geceleri Saçaklarda mızrak uzar Benim memleketimde Üşür kardelen çiçekleri Ve soğuklar cemre sayar Ağlar yürekleri Kar üşür geceleri Çeşmeler yaşın yaşın akar gider Benim memleketimde Ve ey koca yurt! Kimsesizmi kaldın Her kış mevsiminde Zeki ALTAŞ Senin Kışın Erzurum Her şehrin başka başka hali var Senin karakışın yaman Erzurum Kış bilmezmi yaz vaktinin yolu var Ne olurdu olaydın Yemen Erzurum Martta gider geri gelir kandırır Haziranda kazma kürek yandırır Alevlenmiş sobayı da dondurur Kışlarında yok mu iman Erzurum Ocakta başlar senin zemherin Şubatta herkesin yarası derin Karakış acemi müzisyenlerin Dişine çaldırır keman Erzurum Heykel olur kim ki yolda kalırsa Eksi otuz dereceyi sınarsa Hele birde isli kömür yanarsa Üstünden eksilmez duman Erzurum Köylü heybesini dağdan aşırmaz Ayazın dokunmaz sabrı taşırmaz Sayılı günlerin hiçte şaşırmaz Azda değil tümen tümen Erzurum Tipide kalanın kaybolur izi Temmuzda kalkıyor caddenin buzu Evliya Çelebi görmemiş yazı Soğuktan dilemiş aman Erzurum Alimin, şairin, her bir erenin Binbir Hatim için okur Kuranın Ayazın, soğuğun, tipin, boranın Aşığına çiçek, çimen Erzurum Dursun Kaya HANCI

BAYRAĞIM Ali GÜVEN